We moeten praten…

De nieuwsberichten zijn schrijnend. ‘4 op de 5 jongeren staat op omvallen‘, of wat dacht je van ‘82% van de jongeren zit door corona tegen een burn-out aan‘. En de nieuwsberichten van jongeren die een einde aan hun leven maakten door de lockdown gaan me helemaal aan het hart.

Het drugsgebruik onder jongeren stijgt, ze voelen zich opgesloten en hebben het idee dat het leven uitzichtloos is. En dat snap ik.

En juist daarom moeten we praten. Want praten helpt.

Ik heb diepe dalen gezien en weet hoe het is als de suïcidale gedachten je overnemen. Het is ontzettend eenzaam en duister en hoe verder je afglijdt hoe minder licht je ziet. En hoe donkerder het is hoe moeilijk het wordt om nog naar een oplossing te kijken. Of überhaupt tot een oplossing te komen.

En juist dan is praten van essentieel belang. Iemand een schouder te bieden om op uit te huilen. Een hand te geven zodat diegene het niet alleen hoeft te doen. Want je hoeft het niet alleen toe doen.
Praat. Praat over wat er speelt, denk mee over een oplossing en kijk wat je hierin samen kan doen. Kijk om naar de mensen om je heen. Niet alleen naar jongeren, maar ook de andere mensen in je nabije omgeving.

Want de lockdown duurt lang. De crisis nog veel langer. En we zijn het allemaal zat. En juist daarom is het belangrijker dan ooit om op elkaar te letten, de handen in een te slaan en elkaar niet in de kou te laten staan.

Want praten helpt.

Liefs,
Ilona

18 reacties

  1. Heel mooi artikel. Heel eerlijk, ik werd blij van die nieuwsberichten want ik voelde me zo alleen. In mijn omgeving is het net alsof niemand er moeite mee heeft (vast wel maar dat komt dus omdat we er niet over praten). Ik doe mijn best om erover te praten maar vaak krijg ik dan te horen ‘iedereen heeft het zwaar’ of ‘gewoon geduld hebben het gaat weer voorbij’. Ja dat zal wel maar ik voel me nu heel kut niet over een paar maand? Zo frustrerend. Gelukkig is mijn man super lief en begripvol, dat helpt enorm!

    1. Pff dat is zo lastig. Heel fijn dat je man zo lief en begripvol is! Want ja; iedereen heeft het in meer of mindere zin zwaar maar dan alsnog moeten we er over blijven praten

  2. Ik kon als puber alleen maar drómen van thuis onderwijs. Ook later had ik weinig vrienden. Echt veel stappen heb ik ook nooit gedaan. Het viel voor mij onder ‘sociale verplichting’ en dan zat ik weer een hele avond muurbloempje te spelen. Mijn eerste reactie is dan ook een tikkie kriegel. ‘Kom op, jongens. Ik heb mijn halve leven alleen op mijn kamer gezeten. Niks mis mee.’ Maar ik realiseer me dondersgoed dat het voor míj mijn eigen keuze was. En dat ik gezegend ben een heel optimistisch karakter en dat ik psychisch altijd al heel sterk in mijn schoenen stond (en nog sta). Maar als je níet zo bent, als je al depressief bent of andere psychische aandoeningen hebt, dan lijkt het me loodzwaar. Praten is belangrijk inderdaad. En een beetje op elkaar letten. En een beetje lief zijn. Ik bel wat vaker of stuur kaartjes naar mensen waarvan ik denk dat ze het zwaar hebben. Hopelijk helpt dat een beetje.

    1. Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf ook graag alleen en op mijn kamer ben, maar tegelijkertijd doet het toch wat met je, alhoewel mijn psychische toestand inderdaad zeker niet optimaal is. En die kleine dingen doen het ‘m al inderdaad.

  3. Heel goed gezegd! De crises duurt voor jouw generatie nog heel lang, want jullie zullen nog vele jaren lang moeten betalen voor al die gemaakte financiele schulden. En hoe de werkgelegenheid er in de toekomst gaat uitzien weet niemand. En dat maakt me verdrietig. Dat met het huidige beleid in vele landen, de toekomst van een hele generatie, of meerdere, kapot gemaakt wordt. Maar ja, wie ben ik?

  4. Je hebt helemaal gelijk. Ik denk dat de meeste mensen heel goed begrijpen dat het vooral voor jongeren vreselijk is. Ik ben dankbaar dat mijn dochter net oud genoeg is om zelfstandig te zijn, maar nog niet oud genoeg dat ze vrienden belangrijker vindt dan ons.

    Als ik op m’n 16e elke avond thuis had moeten zitten, dan was dat wel een dingetje geweest… Maar ook deze groep komt er (hopelijk) sterker uit! :-)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.