Vandaag wil ik even zeuren over… | Deel 4; Treineditie

Het is donderdagochtend, en de trein zit stampvol. Sinds een aantal jaar reis ik dagelijks op en neer tussen Assen en Zwolle. En door de jaren heen, verzamel je een hoop irritaties. Vandaag kom ik dus even lekker zeuren, over de trein en de irritaties waar ik regelmatig tegen aan loop.

trein-1 illustratie ns

Even een disclaimer vooraf, ik besef me dat een deel van de problemen ook een kwestie van overmacht is. Maar dat betekent natuurlijk niet dat ik er niet even lekker over mag zeuren.

…kleine kinderen in een stiltecoupé. Dit kan je ons gewoon niet aandoen. Helemaal niet als ik me had ingesteld op drie kwartier lekker lezen in stilte.
…de prullenbakken. In de nieuwe sprinters loop ik niet meer tegen dit probleem aan, maar toevallig reis ik amper met de nieuwe sprinters. En heb ik dus nog vaak te maken met blauwe knieën omdat ik me keihard tegen zo’n prullenbakje aanstootte. Hele coupe ook direct weer wakker.
…nog een keer over de prullenbakken. Want waarom zijn die dingen altijd te vies om aan te raken?
…overvolle treinen door te weinig materiaalinzet. Altijd zo fijn als je op elkaar gepropt staat. Enige voordeel hieraan is dat je niet om kan vallen, gezien je compleet ingeklemd staat.
…storingen. Van seinstoringen tot aan overwegstoringen, ik heb inmiddels elke mogelijke storing wel gehad.


…gladde sporen. Altijd leuk als het weer herfst is en je hebt vertraging doordat het spoor glad is door natte bladeren. Hevige sneeuw werkt vaak ook niet in ons voordeel.
…stranden in de middle of nowhere. En dan de mededeling krijgen dat er geen enkele trein meer rijd, geen enkele kant op. Kan je weer bellen met de vraag of iemand je alsjeblieft op kan halen.
…koffers die nog even lekker tussen de vierzits gepropt worden. Altijd fijn als je bloedtoevoer afgekneld raakt door de koffer van een ander.
…dat ik op het moment van het schrijven van dit artikel in de trein zit, die zojuist tot stilstand is gekomen.
…deuren die niet opengaan. De ene keer vanwege een storing, de andere keer vanwege assistentie van de politie. Wat het ook is, ik heb er een bloedhekel aan als de deuren niet open gaan, het zorgt bij mij namelijk direct voor paniek.

Lees ook: Vandaag wil ik even zeuren over… | Deel 3


…sterk ruikend eten. Prima als je wilt eten in de trein, maar bewaar je vis of patat alsjeblieft voor thuis. Niet de hele trein hoeft mee te genieten van het feit dat jij hebt besloten eten mee te nemen in de trein.
…mensen die hun tas naast zich neerzetten in een overvolle trein. Waardoor jij moet vragen of je er alsjeblieft mag zitten. Ik snap dat je waarde hecht aan je tas, maar wees alsjeblieft zo vriendelijk om je tas van de stoel af te halen.
…mensen die whatsappen, met het geluid aan. Waardoor er bij elk ingaand of uitgaand bericht lawaai uit de telefoon komt. En om het nog erger te maken, hebben sommige ook de toetsaanslagen aanstaan, zo fijn als ik letterlijk kan horen hoe je medereiziger een ellenlang verhaal typt (niet dus, argh).
…nieuwsgierige mensen die meekijken. Ik zit regelmatig te werken in de trein, aan school of voor mijn blog bijvoorbeeld. En ik heb er zo’n hekel aan als mensen overduidelijk mee zitten te kijken met wat je aan het doen bent. Is een beetje privacy teveel gevraagd?
…een rood sein. Vooral leuk als niemand weet wat er aan de hand is en hoe lang het gaat duren. En je ondertussen de minuten weg ziet tikken, en het knaagje in je maagje met de minuut erger word.

Reis jij ook wel eens met de trein? En zo ja, waar kan jij echt niet tegen?
En ja, als je er dan toch een artikel aan wijd, kan je net zo goed een bijpassende animatie maken natuurlijk.

Liefs,
Ilona


Volg me
Instagram | Facebook | Pinterest | Bloglovin’

29 reacties

  1. Ik reis dagelijks met de trein voor mijn werk, maar altijd maar een kwartiertje gelukkig. Ik heb voorlopig nog niet echt irritaties gehad, meestal verloopt het best wel vlot. Wel was ik door de trein al een paar keer te laat maar voor de rest niks ergs meegemaakt. Toen ik nog studeerde heb ik ooit eens een uur vastgezeten in Gent zonder trein naar huis. En ook een keer in Brugge. Dus ik ken de irritaties wel. Ik zet wel mijn geluid altijd uit als ik op de trein zit, omdat ik weet hoe irritant ’t kan zijn. Maar ik schrijf geen artikels op de trein, simpelweg omdat de tijd daarvoor te kort is. Van meegluurders heb ik nooit last gehad, maar zelf doe ik het ook niet op de trein als er iemand naast me aan het typen is op een laptop. Want inderdaad, je hebt recht op privacy.

  2. Die meekijkers die moet je meteen aanpakken! 10 redenen om niet meer met de trein te gaan: Gluurders die geen leven hebben en meelezen op je beeldscherm typen werkt erg effectief. Ik had het in het ziekenhuis.
    Voor de rest erg herkenbaar, toch heeft die trein me altijd inspiratie gegeven en mis ik door je blog de trein nogal.

  3. Oh treinleed… Hou er over op! Ik ben al lang niet meer met de trein ergens heen gegaan, maar toen ik studeerde ging ik elke week op en neer tussen Amsterdam en Tilburg en daarbij heb ik een hoop van jouw punten voorbij zien komen. Om gek van te worden af en toe! Blij dat ik nu een autootje heb, maar goed… dan kan je weer in een file belanden natuurlijk, als we dan toch lekker aan het zeuren zijn.

  4. Dank je voor je reactie op mijn blog…en ja dan kom ik dus zeker ook even kijken.
    Reis eigenlijk nooit met de trein maar de ergernissen die je noemt zijn er wel veel zeg.
    De meeste gelden ook voor restaurants…
    Groetjes

  5. En dan heb je nog geluk dat ik weinig met de trein reis want ik heb een héél slechte invloed op de NS. In de tijd dat ik nog vrij regelmatig de trein pakje had ik eigenlijk áltijd wel met rare dingen te maken waardoor vertragingen ontstonden, een schaap in de wei dat op de rug lag dat de machinist even ging verhelpen was nog nog de kortste én meest sympathieke . De “aanrijdingen met een persoon” de naarste. En ik snap inderdaad ook niet waarom je je tas niet op je schoot zet als het druk is in de trein.

  6. Wat grappig dat jij je ergert aan de “oude” prullenbakken. Ik vind die nieuwe namelijk veel irritanter. Heb ik me net lekker gesetteld op mijn stoel, moet ik weer opstaan om een bananenschil weg te gooien ofzo. Al vind ik het wel goed dat die bananenschil dan vervolgens bij het GFT-afval belandt ipv op één grote hoop.
    Voor de rest zijn de ergernissen echt mega-herkenbaar. :D

  7. Oh, ik heb er nog één! In de Sprinters zitten de stoelen zover naar de zijkanten gepropt dat degene aan de raamkant tegen de wanden wordt geduwd als er iemand naast je komt zitten. Irritant!

  8. Die animatie is echt leuk! Ik reis niet meer zoveel met de trein, maar herken wel veel. Nog irritanter dan kinderen in de stiltecoupé vind ik van die oudere dames die vinden dat ze het recht hebben om gewoon te zitten beppen daar. En naast die geluiden uit telefoons vind ik het ook irritant als mensen muziek luisteren met oortjes in en het dan zo hard hebben staan dat ik alsnog alles hoor.

  9. Heel heel erg: ‘aanrijding met een persoon’. (Dat maak jij op jouw vaste traject geheid wel eens mee.) Dan heeft er weer iemand zelfmoord gepleegd… rot voor hem, rot voor zijn omgeving, nog veel rotter voor degenen die de stoffelijke resten mogen opruimen.
    En ik zit me dood te ergeren aan het feit dat ik niet kom waar ik moet zijn. Heel dubbel.

    1. Dat heb ik zeker wel eens meegemaakt. Ik vind t vooral heel erg naar, dat iemand zich zo slecht voelt dat hij/zij op deze manier een einde maakt aan zn leven. Ik weet hoe t is, als het voelt alsof je je nooit meer beter gaat voelen, en ik laat het los dat ik niet (op tijd) op mijn bestemming kom. Ik vind het vooral naar voor iedereen die het op moet ruimen, maar nog het vervelendst voor de persoon zelf.

  10. mogge Ilona
    ik ben een treinreiziger als jij veel onder weg , niet meer voor het werk :)
    reis het hele land door van west naar oost en noord – zuid
    ik herken je klachten , maar ik ben gestopt me er aan te ergeren
    want dat is slecht voor m’n ademhaling en ik wil nooit meer hyperventileren

    fijne zondag groet

  11. Ik heb al jaren niet meer in een trein gezeten. Tijdens mijn studie ‘treinde’ ik wel en alle irritaties zijn herkenbaar. Daarom moest ik er af en toe ook even om grinniken. En eh… Toetsgeluid aan op je telefoon? Zou sowieso verboden moeten worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *